Η Ιστορία του T Shirt

istoria_t_shirt


T-shirt: Ένα φαινόμενο από βαμβάκι

Πρόκειται για το πιο οικουμενικό ρούχο που μας κληροδότησε ο 20ός αιώνας.


Από τη γέννησή του στον πόλεμο μέχρι την καταξίωσή του στις πασαρέλες.


Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το ξεκίνημα των T Shirts, με πιο πιθανή όμως αυτή:

Τον 19ο αιώνα, οι άνδρες του Βασιλικού Ναυτικού της Αγγλίας φορούσαν μάλλινες αμάνικες φανέλες για να προστατεύονται από τους ρευματισμούς και να εκτελούν τις σκληρές εργασίες που απαιτούσαν ελευθερία κινήσεων. Ομως, πριν από μια επίσημη επιθεώρηση του στόλου, κρίθηκε σκόπιμο να μην «εκτεθεί» η βασίλισσα Βικτωρία στα γυμνά μπράτσα και στέρνα και στα τατουάζ των σκληροτράχηλων ναυτικών. Ετσι, δόθηκε διαταγή να ραφτούν μανίκια. Το 1913 , επίσημο εσώρουχο πλέον του αμερικανικού Ναυτικού, ανθεκτικό και άνετο και εύκολο στο στέγνωμα. Kάπου εκεί κάνει την πρώτη του επανάσταση! O λαός ανακαλύπτει την ατομική υγιεινή, τα εσώρουχα μαζικοποιούνται και η μέση τάξη επιδίδεται μετά μανίας στα σπορ - ιππασία, ποδήλατο, στίβο και τένις. Ολοι χρειάζονται το φανελάκι τους.


Στον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χωμένο στις τροπικές ζούγκλες του Ειρηνικού όπου πολεμούν οι Αμερικανοί στρατιώτες βαμένο χακί για να μη δίνει στόχο. «Δεν χρειάζεται να είσαι στρατιώτης για να φορέσεις το δικό σου Τ-shirt», λέει μια διαφήμιση του '41 και ο κόσμος, ανέκαθεν επιρρεπής, ακολουθεί. Μετά τον πόλεμο παρέλασε  με τους νικητές στην Eυρώπη, φιγουράρησε και στο εξώφυλλο του Time, φορεμένο από έναν πεζοναύτη, έγινα σύμβολο του ηρωισμού, του ανδρισμού,
των μπλουτζίν και της νέας Aμερικής.


Στα μεταπολεμικά χρόνια γίνεται «στολή» με το μπλουτζίν και ποτίζεται με τον τίμιο ιδρώτα του εργάτη. Στην συντηρητική Aμερική, όμως, θεωρείται κακόγουστο να με φοριέται στο δρόμο· χρειαζόταν στυλ και ψυχή - τα οποία βρέθηκαν στα πρόσωπα των επαναστατημένων νέων που έψαχναν ταυτότητα. Από τους διάσημους, πρώτος ο Μάρλον Mπράντο το 1951 αντιλαμβάνεται τη δυναμική του. Πηγαίνει στο γυμναστήριο για να υποδυθεί τον γεροδεμένο Στάνλεϊ Kοβάλσκι στο «Λεωφορείον ο Πόθος» και επιμένει να φοράει T Shirt όσο πιο εφαρμοστό γίνεται, σαν δεύτερο δέρμα. Η γυναίκα του η Στέλλα το σκίζει από πάνω του και οι φαντασιώσεις του θηλυκού πληθυσμού παίρνουν φωτιά. Χρόνια μετά, το 1966, ο Μπράντο έλεγε ότι είχε μετανιώσει που δεν άρχισε να πουλάει σκισμένα Τ-shirt με το όνομά του. Θα έβγαζε εκατομμύρια. Είχε δίκιο...


Η αλήθεια είναι ότι χρωστάει πολλά του Mάρλον Μπράντο. Τρία χρόνια μετά το «Λεωφορείο...» υποδύεται τον Tζόνι τον Ατίθασο, αρχηγό συμμορίας μηχανόβιων, και ο συνδιασμός T Shirt με δερμάτινο τζάκετ, γινεται η «στολή» των οργισμένων νέων που ακούνε ροκ εν ρολ σε δισκάκια των 45 στροφών, δείχνουν τα τατουάζ τους κάτω από τα κοντά μανίκια του και κάνουν την επανάστασή τους μέσα σε συμμορίες. «Πρέπει να ζεις γρήγορα, να πεθαίνεις νέος και να γίνεσαι ωραίο πτώμα»: η φράση από τον «Επαναστάτη Χωρίς Αιτία» γίνεται σύνθημα μιας ολόκληρης γενιάς και ο Tζέιμς Nτιν, με το λευκό μπλουζάκι του, το είδωλό της. Από τότε το λευκό είναι το αγαπημένο χρώμα, σταθερά πρώτο σε πωλήσεις...

Της μόδας και της αμφισβήτησης


Στις αρχές της δεκαετίας του '60, οι γυναίκες αρχίζουν να ανακαλύπτουν τη γοητεία του. Η Μπριζίτ Μπαρντό έχει ήδη εμφανιστεί φορώντας ένα απλό αλλά και... υπαινικτικό κατάλευκο Τ-shirt το 1959 στην ταινία «Η Μπαμπέτ πάει στον πόλεμο» κι έτσι παύει να είναι αποκλειστικά ανδρική υπόθεση.  Αρχίζει να κατακλύζει τις γυναικείες ντουλάπες. Μέχρι σήμερα, καμιά σταρ δεν του έχει γυρίσει την πλάτη. Δεκάδες κινηματογραφικές περσόνες ταυτίστηκαν μαζί του: από τις εύθραυστες Θέλμα και Λουίζ, στην απόδρασή τους προς την ελευθερία, μέχρι τη δυναμική Λάρα Κροφτ στη μάχη με το Κακό.

Δεν ήταν όμως πάντα απρόσκοπτη η πορεία του. Ο Μακαρθισμός δεν ξέρει τι να κάνει με την περίπτωσή του. Το θεωρεί «απειλητικό» και το αποβάλλει από τα σχολεία - τόσο το καλύτερο, αφού ο μύθος του μεγαλώνει. Στις δεκαετίες που ακολουθούν γίνοται σημαία των απανταχού αμφισβητιών του συστήματος: από το Γούντστοκ και τα αμφιθέατρα των γαλλικών πανεπιστήμιων μέχρι τις συγκεντρώσεις κατά του G8 και της παγκοσμιοποίησης. Πάνω του τυπώθηκε η διάσημη φωτογραφία του Τσε Γκεβάρα, που τράβηξε στις 5 Μαρτίου του 1960 ο Αλμπέρτο Κόρντα, πορτρέτα του Μάλκολμ Χ και του Εμιλιάνο Ζαπάτα, προβάλλει τα ιδεώδη του Μάη του '68, λέγοντας στον κόσμο «Να είστε ρεαλιστές. Να ζητάτε το αδύνατο» κι αργότερα τάσσεται στο πλευρό της Διεθνούς Αμνηστίας, του αντιρατσιστικού κινήματος, των οικολογικών οργανώσεων.

Και μπορεί για τη γενιά των λουλουδιών να ήταν σύμβολο κατά της καταναλωτικής κοινωνίας, το μάρκετινγκ όμως από πολύ νωρίτερα είχε συνειδητοποιήσει την τεράστια δυναμική του. Ηδη το 1939 η Metro Goldwyn Mayer το χρησιμοποίησε για να διαφημίσει την πρώτη έγχρωμη ταινία στην ιστορία του Χόλιγουντ: τον «Μάγο του Οζ». Χρειάστηκε να περάσουν, βέβαια, αρκετά χρόνια για να εξελιχθεί σε αναντικατάστατο εργαλείο της διαφήμισης. Μια αμερικανική μπίρα, η Budweiser, το έριξε ξανά στον αγώνα, το 1965.

Aπόλυτο εργαλείο του μάρκετινγκ

Από τότε είναι ο καλύτερος σύμμαχος των διαφημιστών: προβάλλει αποτελεσματικά από τσίχλες μέχρι... πόλεις. Δεν είναι τυχαίο ότι τo λογότυπο με την καρδούλα που σχεδίασε το 1976 ο διάσημος γραφίστας Μίλτον Γκλέιζερ -«I love New York»- είναι από τα μπεστ σέλερ των τελευταίων δεκαετιών και βρήκε μιμητές σε δεκάδες άλλες πόλεις της υφηλίου. Ο ίδιος μάλιστα, μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους επανήλθε, στα τέλη του 2001, σχεδιάζοντας ένα ακόμη μπλουζάκι: «I love New York more than ever» («Αγαπώ τη Νέα Υόρκη περισσότερο από ποτέ»).

Εχει ζήσει μια πολύ γεμάτη ζωή. Τα έχει δει σχεδόν όλα. Εχει μπει σε ταπεινά φοιτητικά δωμάτια και σε μοδάτα κλαμπ, σε σακίδια εργατών και σε βαλίτσες κροίσων. Το σίγουρο είναι ότι δύσκολα μπορούμε  να το αποχωριστούμε πλέον. Είμαι ένα κομμάτι της ζωής μας. Οι μόδες μπορεί να αλλάζουν, αυτό όμως είναι πάντα στη μόδα. Και τα ευφάνταστα μυαλά του μάρκετινγκ δουλεύουν για να του εξασφαλίσουν ένα ρόδινο μέλλον. Για να είναι πάντα θέμα συζήτησης και αντικείμενο πόθου.
Μετά το αρωματισμένο Τ-shirt που εμπνεύστηκε η Elisabeth de Senneville και τα εμποτισμένα με Prozac μπλουζάκια που πωλούνται στο Ιντερνετ, οι νέες του εκδοχές συναγωνίζονταιη μία την άλλη σε πρωτοτυπία.

Οι φήμες λένε:

T-shirt που θα περιέχουν ποσότητα βιταμίνης C ίσης με δύο λεμόνια(!) θα ρίξει σύντομα στο εμπόριο η γιαπωνέζικη Fuji Spinning Company και δεκάδες εταιρείες δουλεύουν πάνω σε νέα, «έξυπνα» υφάσματα: που θα μετρούν την αρτηριακή πίεση, θα ρίχνουν τον πυρετό, θα ανακουφίζουν από τον πονοκέφαλο και θα διώχνουν τα κουνούπια... Ε, έπειτα από αυτά, δεν μπορώ παρά να έχω την βεβαιότητα ότι τις πιο μεγάλες εκπλήξεις μού τις επιφυλάσσει ο 21ος αιώνας!


Customer Services T Shirts Η Ιστορία Του T Shirt